ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 καταστροφή, διακοπή, αναστάτωση
2. 02 συντριβή (εφαρμογής)

ρήμα

1. 01 σκίζω, σπάω, καταστρέφω
2. 02 διασπώ (φράγμα, άμυνα αντιπάλου κ.λπ.), παραβιάζω
3. 03 νικώ, κερδίζω
4. 04 σπάω (π.χ. τη σιωπή), διαταράσσω (π.χ. την ειρήνη), καταστρέφω (π.χ. ένα όνειρο), χαλάω
5. 05 παραβιάζω (π.χ. έναν κανόνα), αθετώ (π.χ. μια υπόσχεση)
6. 06 καταρρίπτω (ένα ρεκόρ)

ρήμα

1. 01 σκίζομαι, σχίζομαι, σπάω, χαλάω, φθείρομαι
2. 02 διακόπτομαι, ναυαγώ (για διαπραγματεύσεις κ.λπ.), καταρρέω, διαλύομαι, ερειπώνομαι

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 καταστροφή, πτώση, κατάρρευση

ουσιαστικό

1. 01 θραύσμα, σπασμένο κομμάτι, σκλήθρα, κομμάτι

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 ρήξη, έκρηξη, διάρρηξη
2. 02 κατάρρευση (συνομιλιών, διαπραγματεύσεων κ.λπ.), διακοπή

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 τεμαχισμός και απόρριψη (π.χ. εγγράφων), καταστροφή
2. 02 ακύρωση, κατάργηση, ανίεση, κήρυξη ως άκυρου, αθέτηση (π.χ. μιας συνθήκης)
3. 03 ανατροπή (μιας πρωτόδικης απόφασης κατόπιν έφεσης), αναίρεση

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 αποτυχία, κατάρρευση, κατάλυση, διάλυση, χρεοκοπία
2. 02 σχίσιμο (σε ρούχα κ.λπ.), ρήγμα, σκίσιμο

ουσιαστικό

1. 01 καταστροφική δύναμη, καταστροφική ενέργεια, καταστροφική ισχύς

ρήμα

1. 01 σχίζω, καταστρέφω

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 ζημιά, θραύση

ουσιαστικό

1. 01 μεσαίο τμήμα ενός μουσικού κομματιού (στο γκαγκάκου ή στο νο)

επίθετο, ουσιαστικό

1. 01 αναίσχυντος, αδιάντροπος, κατάπτυστος, εξευτελιστικός

ουσιαστικό, επίθετο

1. 01 ασυνήθιστος, εξαιρετικός, πρωτοφανής, ειδικός, ανώμαλος, ακανόνιστος
2. 02 σολοικιστικός, μη τυπικός, παράτυπος

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 ανοίγω το πρόσωπό μου σε πλατύ χαμόγελο

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 σύνθλιψη (σε κομμάτια), θρυμματισμός, ράγισμα, διάλυση

ουσιαστικό

1. 01 φωνήεν στιγμιαίο, κλειστό σύμφωνο

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 πτώχευση, αφερεγγυότητα

ουσιαστικό, ρήμα

1. 01 καταστροφή, όλεθρος
2. 02 κατάρρευση (σχέσης), χωρισμός, ρήξη (φίλων, εραστών κ.λπ.)

ρήμα

1. 01 σκίζω και πετώ